Rozwój sztuki artystycznej Egiptu

Rozwój sztuki artystycznej Egiptu

Okres wczesnodynastyczny państwa Egiptu kształtuje się na przełomie około 3100 i około 2686 p.n.e., co oznacza przypisanie władzy pierwszej dynastii, pochodzących z This – krainy zlokalizowanej w pobliżu Abydos. Panujący wówczas władca Menses (Namer) zjednoczył Górny (południowy) i Dolny (północny) obszar państwa. W okresie określanym mianem tynickiego zostały utworzone pierwsze wierzenia religijne, poprzez które w bardzo dużym stopniu rozwinęła się sztuka, technika i pismo hieroglificzne, nad którym opiekę sprawowało bóstwo zwane Thot. Od momentu wprowadzenia pismo Egipcjanie na masowa skalę wykorzystywali złoża miedzi i wykonywali więcej przedmiotów z kości słoniowej. Władca Egiptu mający własna siedzibę w Memfis był ucieleśnieniem Horusa, który panował nad krajem za jego pośrednictwem. Należy pamiętać o tym, ze pierwsi królowie Egiptu bardzo pragnęli zawrzeć porozumienie na własnych zasadach z sąsiednimi plemionami czyli Nubią i Libią po to, by mieć dostęp do brakujących surowców takich jak: drewno, szlachetne kamienie i materiały budowlane. W Górnym Egipcie zaprzestano używania ozdobnej ceramiki i zamiast niej rozpoczęto wykonywanie malowideł ściennych. Do ich tworzenia nie stosowano tylko jednego koloru, ale trzech: białego, czarnego i czerwonej ochry. Egipcjanie kreowali swoje dzieła w sposób bardzo urozmaicony, wykorzystując przy tym różne techniki. Wielowątkowość motywów pozwalała na stworzenie niepowtarzalnego dzieła odznaczającego się swym kunsztem i oryginalnością. Wprowadzone motywy pozwalały na odkrycie czegoś istotnego na temat cywilizacji żyjącej w danym okresie. To wszystko służyło uświetnieniu pamięci istnienia tej historii przekazywanej przyszłym pokoleniom.